ដោយគាត់កើត និងជំងឺខ្លីមួយជំហៀងខ្លួនដែលធ្វើឱ្យគាត់និយាយត្រដិត នៅអាយុ៤ឆ្នាំគាត់បានចូលហាត់របាំហើយនៅអាយុ២៤ឆ្នាំគាត់បានទៅរស់នៅ ញូវយ៉ក ដើម្បីបំពេញក្តីស្រមៃចង់ក្លាយជាតារាសម្តែងប៉ុន្តែគ្រប់យ៉ាងគឺគ្មានប្រយោជន៍នោះទេ គាត់កាន់តែក្រទៅៗរហូតដេកនៅតាមបេនឡានក្រុងអស់រយៈពេល៣អាទិត្យ។ នៅថ្ងៃមួយគាត់ក៏បានសម្រេចចិត្តលក់ឆ្កែ

មានបុរសពិការភ្នែកម្នាក់ បានទៅលេងផ្ទះមិត្ដភ័ក្ដរបស់គាត់។ ពេលញ៉ាំបាយល្ងាចរួចរាល់ហើយ បុរសពិការភ្នែករៀបចំត្រលប់មកផ្ទះវិញ តែត្រូវបានម្ចាស់ផ្ទះហុចចង្កៀងភ្លើងឲ្យ ដោយនិយាយថា - មេឃងងឹត បងកាន់ចង្កៀងនេះ ដើម្បីបំភ្លឺផ្លូវទៅផ្ទះណា។ - បងដឹងថាខ្ញុំពិការភ្នែកហើយ នៅរៀបចំចង្កៀងឲ្យខ្ញុំទៀត។ តើបងចង់ចំអកខ្ញុំមែន? - បងយល

ខ្ញុំធ្លាប់ព្យាបាលជំងឺខ្លួនឯងជាច្រើនមុខបានដោយមិនចាំបាច់ប្រើថ្នាំ!ដោយខ្ញុំបានប្រើអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំមកព្យាបាល និងពេលវេលា១៥នាទី- ៣០នាទី គឺជាការព្យាបាលបានសម្រេចរបស់ខ្ញុំ